Soekot wordt over een periode van 7 dagen gevierd en begint op zaterdag 26 september. Zoals in de Joodse traditie wordt aangehouden, begint deze week eigenlijk al op vrijdagavond 25 september bij zonsondergang. Vrijdag 2 oktober is de laatste dag van dit feest.
In tegenstelling tot Jom Kipoer is dit feest heel vreugdevol. De 40 jaar in de woestijn wordt herdacht. Het begon met de uittocht uit Egypte en leidde uiteindelijk tot het wonen in het beloofde land, Kanaän. Ondanks dat de tijd ertussen ook veel moeilijke periodes kende, zijn zowel begin- als eindpunt vreugdevol te noemen.
Om deze tijd van 40 jaren in de woestijn te herdenken bouwen de meeste Joodse families een tijdelijke Loofhut (Soeka) op hun balkon of in hun tuin, die van takken en bladeren wordt gemaakt. Door het dak van de hut moet je de sterren kunnen zien. Dit doet hun herinneren aan de manier waarop de Israëlieten leefden in tijdelijke hutten terwijl ze 40 jaar lang door de woestijn zwierven. Het doet ook herinneren aan hoe kwetsbaar en afhankelijk wij als mens zijn en God nodig hebben in alles. Het Joodse volk viert zo dat God altijd voor hen zorgt en ze dus ook weer de laatste oogst hebben kunnen binnenhalen.
Het valt mij op dat de Joodse feesten heel beeldend zijn in de uitvoering. Dus niet alleen een periode herdenken in je hoofd, maar ook actief dingen wel of niet doen en nabootsen van hoe het was in de tijd die je herdenkt. Bijvoorbeeld het bouwen van de Loofhut, waarbij ik mij voorstel dat je dat samen met je gezin doet. Dit geeft wel een mooie extra dimensie om te herinneren hoe je eigen volk het ongeveer beleefd moet hebben. Ze maken er echt werk van en ook voor kinderen is het denk ik heel leuk om aan mee te doen. Om zo jong al mee te werken en te leren lijkt mij heel waardevol voor de geloofsbeleving.
Op de eerste twee dagen van Soekot wordt er niet gewerkt. Men verblijft tijdens deze twee dagen, liefst ook tijdens de nacht, in de Loofhut. Of dit altijd nog zo wordt gedaan weet ik natuurlijk niet, maar het schijnt wel een gewoonte te zijn bij de viering van dit feest. De rest van de week is het in ieder geval de bedoeling ook de gezamenlijke maaltijden in de hut te nuttigen. De Loofhut wordt versierd met een bundel takken. Deze bundel bestaat uit een palmtak (Loelav), twee wilgentakken (Arava), drie mirretakken (Hadas) en een citrusvrucht (Etrog). Deze hele bundel samen wordt ook Loelav genoemd. Naast dat het als versiering dient in de Loofhut, wordt het ook bij de diensten in de synagoge gebruikt om mee te zwaaien tijdens de gebeden. Er wordt dan in 6 richtingen gezwaaid, de 4 windstreken, omhooggevallen en omlaag. Daarmee laat men zien dat Gods goedheid er voor iedereen is. Deze Loelav staat ook symbool voor de vreugde die bij het Loofhuttenfeest hoort.
Het is voor mij de eerste keer dat ik mij verdiep in de Joodse feesten. En terwijl ik alles zo onderzoek vind ik het bijna jammer dat ik mij hier niet eerder in heb verdiept. Maar voor alles is een tijd en ik ben blij dat de tijd voor het onderzoeken van deze feesten nu is aangebroken. Ik wens degenen die het gaan vieren een mooie en vreugdevolle week toe.
Deze blog is geschreven door Jolyna.
Ze is moeder en schrijft mee om ouders te inspireren en aan te moedigen om samen Jezus te volgen als gezin.
👉 Lees ook haar vorige blogs in deze serie:
Blog 1: Rosh Hasjana
Blog 2: Jom Kipoer