Ik denk dat veel moeders dit herkennen. Niet omdat we God onbelangrijk vinden, maar omdat het leven vol is. Er zijn kinderen die aandacht nodig hebben, een huishouden dat nooit helemaal af is, afspraken en ondertussen nog honderd andere dingen die onze aandacht vragen. Voor je het weet is de dag voorbij en denk je: morgen neem ik weer tijd met God. Het is vaak het eerste dat van onze planning verdwijnt wanneer het druk wordt.
Hoe belangrijk vind jij stille tijd?
Stille tijd verandert wanneer je moeder wordt. Mogelijk zag het er vroeger heel anders uit. Misschien kon je rustig een hoofdstuk lezen zonder onderbroken te worden, uitgebreid bidden of tijd nemen om op te schrijven wat God tegen je sprak.
Nu ziet je leven er misschien heel anders uit. Misschien lees je een paar verzen terwijl de kinderen ontbijten of bid je tussen het opvouwen van de was en het smeren van boterhammen door. Misschien lukt het soms helemaal niet zoals je had gehoopt en voelt het alsof je voortdurend achter de feiten aanloopt.
De vorm verandert, maar de noodzaak niet.
Niet wachten op later
Soms hoor ik moeders zeggen: "Als de kinderen straks groter zijn, dan heb ik meer tijd voor stille tijd."
Ik begrijp die gedachte heel goed. Toch denk ik dat het vaak een valkuil is. Want wanneer de peuterjaren voorbij zijn, komen er weer andere dingen. School, sportclubs, werk, sociale activiteiten of andere verantwoordelijkheden. Er zal altijd wel iets zijn dat onze tijd vraagt.
We hoeven niet passief af te wachten tot een rustiger seizoen aanbreekt. We kunnen vandaag een keuze maken. Niet wanneer alles perfect georganiseerd is. Niet wanneer de kinderen beter slapen. Niet wanneer onze agenda leger wordt. Vandaag.
Corrie ten Boom zei ooit: "Als je geen tijd hebt om te bidden, werk je harder dan God van je vraagt."
Dat vind ik best een confronterende uitspraak. Want vaak zeggen we dat we geen tijd hebben voor stille tijd. Natuurlijk zijn er seizoenen waarin het lastig is. Ik weet ook hoe het is om een dag te hebben waarop er voortdurend iets of iemand om je aandacht vraagt. Maar als we eerlijk zijn, ligt het probleem vaak dieper dan een volle agenda.
Jouw hart
Vaak is stille tijd niet in de eerste plaats een probleem van tijd of van onze kinderen. Het is een probleem van ons hart. Dat klinkt misschien hard, maar stel jezelf eens eerlijk de vraag: waar maak ik wél tijd voor? We vinden vaak nog tijd om door social media te scrollen, een serie te kijken, berichten te beantwoorden of andere dingen te doen die op dat moment belangrijk lijken. Blijkbaar hebben we niet altijd een gebrek aan tijd, maar kiezen we waar onze tijd naartoe gaat.
Ons hart is van nature snel gericht op onszelf. Op onze zorgen, onze plannen, onze verlangens en alles wat vandaag moet gebeuren. Terwijl God ons uitnodigt om eerst Zijn Koninkrijk te zoeken. Wanneer ons hart werkelijk verlangt naar Hem, zullen we ook ruimte gaan maken om Hem te ontmoeten.
Dat is niet bedoeld als veroordeling, maar een uitnodiging om eerlijk te kijken naar wat er leeft in ons hart.
Duik in de Bijbel
Wat mij altijd opvalt in de Bijbel, is dat Jezus Zelf regelmatig de stilte opzocht. Terwijl er mensen waren die Hem nodig hadden en er zieken waren die genezing zochten. Terwijl er nog zoveel werk te doen was. Toch lezen we steeds weer dat Hij Zich terugtrok om tijd met Zijn Vader door te brengen.
Niet omdat Hij tijd over had, maar omdat Hij wist hoe belangrijk het was. Als Jezus het nodig vond om tijd apart te zetten voor gebed en gemeenschap met Zijn Vader, hoeveel te meer hebben wij dat dan nodig?
God heeft ons Zijn Woord niet gegeven als een mooi boek voor op de plank. In Efeze 6 wordt de Bijbel het zwaard van de Geest genoemd. Een soldaat gaat niet de strijd in zonder zijn wapen. Toch proberen wij als christenen soms dagen door te komen zonder Gods Woord te lezen. Maar hoe kunnen we standhouden als we ons zwaard niet oppakken?
Stille tijd hoeft niet stil te zijn
Misschien lees je dit en denk je: dat klinkt mooi, maar mijn stille tijd is nooit stil. Dan heb ik goed nieuws. God weet in welk seizoen je leeft. Hij schrikt niet van onderbrekingen. Hij wordt niet verrast door een peuter die aandacht vraagt terwijl jij net wilde bidden. Probeer daarom niet gefrustreerd te raken als jouw stille tijd er anders uitziet dan vroeger. God zoekt geen perfecte omstandigheden, Hij zoekt jouw hart.
Laten we niet wachten op een rustiger seizoen of wachten totdat de kinderen groter zijn totdat onze agenda leger wordt. We kunnen vandaag opnieuw kiezen om tijd te maken voor Hem.
En misschien is het mooiste voorbeeld dat we onze kinderen kunnen geven niet een perfect georganiseerd leven, maar een moeder die steeds weer terugkeert naar haar Vader om daar kracht, wijsheid en rust te vinden.
Reacties
Een reactie posten