Ik kan het me nog zo herinneren...
Op een gemeenteweekend mocht ik het hele weekend met een groep kinderen optrekken. Van te voren werd ik ingelicht over de kinderen en de gezinnen en zo wist ik een beetje welke kinderen ik extra in de gaten moest houden. Een van deze kinderen heb ik dat weekend voorgoed in mijn hart gesloten. Zoals ik al van te voren gehoord had was deze jongen vrij druk, maar met een beetje extra aandacht was dit niet echt vervelend.
Ons laatste kindermoment hadden we het over Gods stem verstaan en omdat ik had gehoord dat zijn vader God op bijzondere manieren hoorde, verwachte ik nu van hem het hoogste woord. In plaats daarvan bleef hij stil. Andere kinderen staken hun vinger op, vertelden wat of vroegen dingen, maar deze jongen zag ik onzeker rondkijken. Hij vertelde mij later, dat hij vaak gedachten krijgt maar niet weet of dit van God is of niet. We konden met hem praten, hem bemoedigen en later ook even met de moeder kletsen.
Wat ik hier van leerde was dit: Kinderen kunnen Gods stem verstaan, maar hebben hier soms een beetje hulp bij nodig. Het hebben van gelovige ouders betekent niet automatisch dat kinderen Zijn stem herkennen.
Duik in de Bijbel
In de Bijbel lezen we zo'n mooi voorbeeld van een jongen die God hoorde spreken, maar niet wist dat het God was. Het verhaal van Samuel. Hij hoorde een Stem, maar begreep niet dat het God was die sprak. Hij rende steeds naar Eli: “Hier ben ik, u riep mij.” Na de derde keer viel het "kwartje" bij Eli en had hij door dat het God was die Samuel riep. En hij zei tegen Samuel: “Als Hij je roept, zeg dan: ‘Spreek, HEER, uw dienaar luistert.’” (1 Samuël 3:9)
Hoe mooi is dat? Samuel hoorde God al, maar hij had iemand nodig die hem hielp om Gods stem te herkennen en erop te reageren.
En dát is onze rol als ouders.
God spreekt nog steeds… maar leren onze kinderen Zijn stem verstaan?
Waarschijnlijk wil je net als mij zo graag dat je kinderen Jezus leren volgen. Dat ze Hem kennen, vertrouwen en liefhebben. Volgen begint met luisteren en luisteren… dat leren ze vaak niet vanzelf. 😉
God spreekt, ook vandaag de dag nog en ook in jouw huis, in jouw gezin.
Maar horen we het? En helpen we onze kinderen om Zijn stem te herkennen?
God spreekt ook tegen kinderen
Misschien herken je het wel, dat je je af vraagt of ze niet nog veel te jong zijn. Dit is elk geval wel wat ik regelmatig hoor. Maar als we in de Bijbel lezen, dan zien we dat Samuel ook jong was. Maria waarschijnlijk wel iets ouder, maar ook nog best jong. God is niet veranderd. Als Hij toen sprak tot jonge mensen, dan doet Hij dat nu nog steeds.
God spreekt, ook vandaag de dag en jouw kind kan Hem verstaan!
Praktische tips voor jouw gezin
1. Lees samen de Bijbel
De Bijbel is niet zomaar een verzameling mooie verhalen of wijze lessen. Het is Gods eigen Woord. Dat betekent dat wanneer we de Bijbel openen, we niet alleen over God lezen, maar dat Hij zelf tot ons spreekt. Niet af en toe, niet alleen op speciale momenten, maar elke dag opnieuw. Op elk moment van de dag kunnen we Zijn woorden lezen, horen en overdenken. Zo leren we onze kinderen dat Gods stem niet ver weg is of onbereikbaar, maar dichtbij.
Kinderen leren de vaak de grote Bijbelverhalen: Mozes en de brandende braamstruik, Maria en de engel. Die verhalen zijn belangrijk en moeten we blijven lezen. Maar God spreekt niet elke dag tot ons met een brandende braamstruik of door een engel. Laten we eerlijk zijn 😜. Het is zo belangrijk dat we de hele Bijbel met ze lezen, daarin leren ze God beter kennen en lezen ze nog veel meer manieren waarop God spreekt. Zelf vind ik bijvoorbeeld het Bijbelboek Johannes heel mooi om met kinderen te lezen.
Johannes 14:26: Maar de Trooster, de Heilige Geest, Die de Vader zenden zal in Mijn Naam, Die zal u in alles onderwijzen en u in herinnering brengen alles wat Ik u gezegd heb.
Dat is toch weer heel anders dan dat er ineens een engel naast je staat. Een minder bekende tekst bij kinderen, maar zo waardevol als ze deze OOK kennen.
2. Samen bidden
Neem tijd om samen met God te praten, op vaste momenten van de dag en tussendoor. Maak het gewoon. Bidden hoeft geen bijzonder moment te zijn waarop alles stil is, maar maak het een deel van jullie dagelijks ritme. Bijvoorbeeld voor het eten, voor het slapen gaan, bij verschillende momenten (ziekte, verdriet, pijn). Laat ruimte voor het eigen gebed van je kind. Laat ze alles bij God brengen, wat er in hun hart leeft. Kinderen zijn vaak ontwapenend eerlijk, maar dat is prima, ook als dat buiten ons eigen kaders is. Ze leren praten met hun Hemelse Vader op hun eigen manier. Samen bidden is zo krachtig, je kinderen kijken naar jou en leren daar van. Je hoeft geen prachtig gebed te bidden waar je kinderen bij zijn, je mag gewoon met God delen wat er op je hart ligt.
3. Tijd maakt het verschil
Herken je dit? Dat je kind zó verdiept is in een spelletje of filmpje dat het je gewoon niet hoort? Je kunt roepen wat je wilt, maar er komt geen reactie. Niet omdat ze ongehoorzaam zijn, maar omdat ze te vol zitten met andere dingen. En denk eens aan vriendschappen die verwateren omdat het leven zo druk is.
Zoals John Mark Comer zo mooi zegt "haast is de doodsteek voor relaties". Ik denk dat het ook zo kan zijn in onze relatie met God. Als we altijd maar gehaast en druk zijn, andere dingen dan God prioriteit geven zullen we dingen missen van wat God tot ons spreekt of aan het doen is.
In Johannes 10 staat: “Mijn schapen horen Mijn stem; Ik ken ze en zij volgen Mij.” en “Een vreemde zullen ze beslist niet volgen.”
Het gaat om relatie, om God kennen. Je herkent iemands stem niet zomaar. Dat gebeurt doordat je tijd met iemand doorbrengt en elkaar beter leert kennen. Dan is de vraag: Wat leren we onze kinderen over tijd? Onze agenda laat zien wat we belangrijk vinden. Als we willen dat onze kinderen Gods stem leren verstaan, dan moeten we ruimte maken. Tijd vrij maken, samen stil worden en samen de Bijbel openen.
Ik wil je aanmoedigen...
Onze kinderen horen al meer van God dan we soms denken. Wat een voorrecht dat we ze hierbij mogen helpen. Dat we van dichtbij mogen zien hoe meer en meer ze God leren kennen. Laten we, net als Eli, naast hen gaan staan.
Deel 1 gemist van deze blogserie? Je leest 'm hier
Reacties
Een reactie posten